Archief

pijn

Pijn

Onderstaande afbeelding laat zien hoe pijn er in de hersenen uitziet (links). De persoon in het rechter plaatje bestrijdt die pijn behoorlijk effectief. Hoe, denk je?

Pijn in de hersenen...

 

… de persoon rechts mediteert en weet zo zijn pijncentrum flink tot bedaren te brengen.

Lees meer over het onderzoek ‘Brain Mechanisms Supporting the Modulation of Pain by Mindfulness Meditation’.

Bron: Robert Coghill

 

Talrijke problemen verzachten of verhelpen

De stand van onze voeten, de stand van de hoger gelegen gewrichten (zoals bekken en heup) en de wervels van de wervelkolom zijn van invloed op heel ons handelen en heel ons lichaam. Talrijke problemen kun je verzachten of zelfs genezen met behulp van de Dorn-methode.

De Dorn-methode is een zachte wervel- en gewrichtsbehandeling. Ze kan gebruikt worden bij ziektes, die direct of indirect samenhangen met de wervelkolom. De Dorn-therapie is vrij van ongewenste bijwerkingen, ongevaarlijk maar zeer werkzaam! De Dorn-therapeut drukt slechts zoveel op de wervel als de patiënt het kan uithouden.

In dit Pdf-bestand tref je een lijst aan van de wervels. Inzichten uit de acupunctuur en meridiaanleer staven het verband tussen inwendige ziekten en de wervelkolom. Ook de jarenlange praktische ervaringen van diverse andere Dorn-therapeuten laten iedere keer de juistheid hiervan zien. In de lijst lees je welke wervel op welk deel van het lichaam betrekking heeft. En welke problemen daaruit voort kunnen komen bij een kleine scheefstand of een niet nauwkeurig aansluiten.

Elk probleem met de wervelkolom of de gewrichten kan ook duiden op een diepere oorzaak, die in de levenshouding en de manier zit waarop je met jezelf en je medemens en met je gevoelens omgaat.

Niet alleen een evenwichtige levenshouding draagt bij tot een gezonder leven. De energie in ons leven komt ook door voldoende slaap, bewegen en gezond eten. Alles wat wij doen beïnvloedt ons leven. Daarom moeten wij heel bewust omgaan met signalen, die ons bericht geven dat er iets niet klopt. Pijn is daar het duidelijkste voorbeeld van. Pijn moet je nooit negeren! Het is een teken dat de schade groter word als je er niets aan doet!

 

Cupping

Een betere doorbloeding en lymfecirculatie door CUPPING

Cupping is een manier van behandelen uit de Traditionele Chinese Geneeskunde. De therapie wordt gebruikt om wat in de oosterse geneeswijze bekend staat als ‘wind-koude’ uit te drijven en ‘stagnatie’ en pijn te verlichten. Er zijn verschillende soorten ‘stagnatie’. Voor cupping zijn de belangrijkste: bloed stagnatie en qi stagnatie. Bloedstagnatie ontstaat als bloed niet vrij kan bewegen in de organen of aders. Dit geeft een gefixeerde, scherpe, stekende pijn.
Qi stagnatie is meer een diffuse pijn. Die wisselt van locatie, geeft een opgezette buik of uit zich in emotionele condities zoals: depressie, stemmingswisselingen of irritatie.
Het basisprincipe is dat in een bol met opening (cup) een vacuüm gecreëerd wordt op de huid. Door deze zuigende werking wordt het onderliggende gebied in beweging gebracht. Er ontstaat een betere doorbloeding en een betere lymfecirculatie.

Cupping werd oorspronkelijk (en nog steeds) gebruikt om ziektes zoals griep (vorm van ‘wind-koude’), kortademigheid en bronchitis te behandelen. Cupping wordt ook gebruikt om pijn aan de nek, rug, schouders en andere spieren te behandelen. Cupping heeft een sterke invloed op de huid, de spieren, de bloedsomloop en het zenuwstelsel. Dieper gelegen en hardnekkige ‘spierknopen’ kunnen behandeld worden door de toepassing van cupping, bijvoorbeeld in combinatie met triggerpointtherapie.

Geschiedenis

Cupping therapie wordt al duizenden jaren gebruikt in China. Het wordt voor het eerst beschreven door de Taoïstische alchemist en kruidkundige Ge Hong (281-341). In zijn boek, A Handbook of Prescriptions for Emergencies, vertelde Ge over uitgeholde hoorns van runderen die gebruikt werden om etter en bloed te onttrekken uit geïnfecteerde delen van het lichaam.
Medische geschriften leiden ons naar cupping in Egypte, Griekenland en zelfs bij de Indianen.
Het vuur cuppen met glas komt naar boven in de Qing dynasty (1644 – 1911 na Christus).

In de oudheid gebruikte men bamboe en aardewerk bekers als aanvulling op de hoorns. Omdat deze echter snel braken verving men deze vaak door ijzeren of bronzen bekers. Pas in de 20ste eeuw werden hier glazen bekers voor ontwikkeld. Door het gebruiken van glas was het makkelijker om de onderliggende spieren en de reactie van de behandeling te zien.

Rond 1860 werd cupping door Europese en Amerikaanse artsen en chirurgen gebruikt voor verschillende aandoeningen. Vooral het ‘bloed cuppen’ was populair. In de 19e eeuw werd ‘droog’ cuppen populair.

Hoe werken wij?

Wij werken met plastic cups. Het vacuüm met deze cups wordt gecreëerd door een pistool dat op de cup wordt geplaatst. Vervolgens wordt het pistool aangetrokken. Hoe meer je dit aantrekt hoe groter het vacuüm. Afhankelijk van de aard van de blokkade worden de cups op een vaste plek gezet of over de huid bewogen om een grotere regio te behandelen.
De sterkte van deze zuigkracht is zeer bepalend voor het uiteindelijke therapeutische effect van deze behandeling. De duur van het cuppen is tussen 10 en 15 minuten bij een volwassene.
De zuiging van de cup doet de poriën van de huid openstaan, verbetert de doorbloeding in spieren en weefsels en heeft een flinke dieptewerking.
Na de behandeling zijn (zacht) rode, blauw/paarse tot zwarte plekken te zien. Dit is normaal. Deze verdwijnen na verloop van een aantal dagen vanzelf. Zolang deze verkleuring te zien is, werkt de therapie nog.

Doet het pijn?

Ik zelf heb gebruik gemaakt van cupping en ik kan je vertellen dat het geen pijn doet. Het is een vreemd gevoel als je de huid in de cup voelt trekken, maar het is comfortabel. Elk teken dat het oncomfortabel voor de cliënt is, is een signaal voor ons om de therapie te stoppen.

Er is een andere methode van cupping die wellicht (een beetje) pijn met zich meebrengt, namelijk wet-cupping (of ‘bloed cuppen’). Het is bijna dezelfde procedure als traditionele cupping behalve dan dat er met een klein naaldje diverse gaatjes in de huid worden gemaakt voordat de cup wordt geplaatst. Hierdoor komt bloed vrij en kan de stagnatie worden opgelost.

Weetjes:

  •       Smeer nooit iets anders dan ‘cooling gel’ op de behandelde plekken.
  •       Dus ook géén extra warmte in de vorm van een olie of crème, bijvoorbeeld ‘tijgerbalsem’, erop aanbrengen!
  •       Blijf uit de zon (ook: zonnebank) zolang er nog een verkleuring van de huid te zien is
Wat zijn de voordelen?

Via cupping therapie, vooral door het masseren met cups, stimuleer je zowel het lymfesysteem als de doorbloeding. Doordat cupping de twee systemen stimuleert, wordt hun samenwerking verbeterd. Hierdoor worden de afvalstoffen* efficiënter afgevoerd. Nieuw lymfevocht wordt in omloop gebracht, waardoor weefsels beter gevoed worden en het immuunsysteem wordt versterkt. Het bloed wordt ook gezuiverd doordat het vacuüm een soort bloeduitstorting creëert en de verstopping naar boven trekt. Zo worden er rode en witte bloedcellen aangemaakt en verwijdert het de verzuring. Cupping stimuleert het zenuwstelsel, vooral op de rug. Door de stimulatie wordt het zenuwstelsel geprikkeld en ook de verschillende organen die daardoor worden aangestuurd. Het verbetert je weerstand.

* Cupping therapie reinigt je lichaam van zuurrijke, giftige stoffen die in je lichaam zijn. Terwijl je ouder wordt vermeerderen deze. De bronnen van dit giftige afval bevatten:

  • de verontreinigde lucht die je hebt ingeademd
  • de giftige stoffen in je voedsel, water, dranken en huishoudelijke producten
  • ongezond voedsel
  • medicijnen
  • het effect van ziekten en ongevallen
  • de toxines van geestelijke spanning, woede, bezorgdheid en depressie

 

 

Fibromyalgie of Chronische Myofasciale pijn

Fibromyalgie

Bij fibromyalgie komen verschillende klachten – algemene spierpijn en spierstijfheid samengaand met (soms extreme) vermoeidheid, slaapstoornissen, hoofdpijnen, angsten, depressies, allergieën, concentratie- en geheugenstoornissen, temperatuurverhogingen en darmklachten – voor. De pijn komt vooral voor in de spieren, het bindweefsel en in en rondom de gewrichten. De klachten kunnen erg op en neer gaan en zijn niet altijd even ernstig.

Iedereen heeft wel eens last van pijn en stijfheid, bijvoorbeeld door een verkeerde houding, door overbelasting of een griepje, maar deze klachten gaan vanzelf weer weg. Bij mensen met fibromyalgie echter blijft de pijn terwijl er geen beschadigingen of vergroeiingen zijn.

Letterlijk betekent fibromyalgie: pijn in bindweefsel en spieren. Bindweefsel en spieren zijn onderdelen van ons bewegingsapparaat. Het bewegingsapparaat bestaat uit harde en beweegbare delen. De harde delen, de botten, zorgen voor de stevigheid. Tussen de botten bevinden zich bewegende verbindingen: de gewrichten. Spieren, pezen en fascie zorgen ervoor dat de botten kunnen bewegen. Gewrichtsbanden en bindweefsel (ook fascie) verlenen de gewrichten extra steun en stevigheid.

Een aandoening aan het bewegingsapparaat, dat niet door een ongeval of blessure wordt veroorzaakt, wordt aangeduid met de verzamelnaam: reumatische aandoening. Ook fibromyalgie is een reumatische aandoening. En wordt ook wel ‘weke delen reuma’ genoemd.

Iedereen kan fibromyalgie krijgen. Het komt voor bij twee op de honderd volwassenen. Het wordt tien keer vaker bij vrouwen geconstateerd dan bij mannen. De aandoening openbaart zich meestal bij mensen tussen de 25 en 40 jaar.

Vele tienduizenden Nederlanders lijden in meer of mindere mate aan dit syndroom waarvoor nog geen eenduidige oorzaak is gevonden.  

Disfunctioneren van neurotransmitters

Fibromyalgie wordt meestal geclassificeerd als een reumatische spieraandoening. Dit omdat een van de meest voorkomende symptomen bij fibromyalgiepatiënten de chronische pijnlijke spieren zijn. We komen echter steeds meer te weten over deze aandoening. Zo wordt fibromyalgie tegenwoordig vaker geclassificeerd als een vorm van het disfunctioneren van neurotransmitters. Neurotransmitters zijn chemische stoffen die door de hersenen worden aangemaakt om het lichaam te “vertellen” wat het moet doen.

Fibromyalgiepatiënten zijn bijvoorbeeld niet in staat om in het diepe slaap stadium (delta-slaap) te geraken. In de delta-slaap maakt het lichaam veel chemische stoffen voor de heropbouw aan. Hierdoor worden weefsels hersteld en de groei van deze weefsels bevorderd. Een van die chemische stoffen is het groeihormoon. Omdat fibromyalgiepatiënten de delta-slaap nooit ervaren, hebben zij een laag groeihormoon gehalte. Dit resulteert in een onvermogen van het lichaam om zichzelf te herstellen.

Tenderpoints of (myofasciale) triggerpoints

Om infecties te kunnen bestrijden en de opeenhoping van afvalstoffen te verminderen heeft bindweefsel in ons lichaam dit groeihormoon nodig. Anders worden de bindweefsels stijf en gespannen. En omdat het lichaam de afvalstoffen niet kan afvoeren volgt er een opeenhoping van afvalstoffen. Bij fibromyalgie noemen we dit ‘tenderpoints’.

Ook myofasciale triggerpoints komen voort uit een opeenhoping van afvalstoffen. Myo betekent spier. Fascia betekent vlies (een type bindweefsel). Er is nog veel onduidelijkheid over fascia, maar uit onderzoek blijkt dat fascia veel van dezelfde eigenschappen als onze spieren hebben, zoals het  samentrekken, ontspannen en aanhouden van spanning. Fasciale weefsels zijn vol van zenuwen – met inbegrip van sensorische receptoren om pijn te detecteren – en spelen ook een belangrijke rol in beweging afgeleid van spieren, pezen en gewrichten. Gezonde fascia zijn ontspannen, soepel, elastisch en flexibel.

Myofascia is een zacht en soepel vlies dat om de spieren of gedeelten van spieren heen ligt.

Een (myofasciaal) triggerpoint kan het beste omschreven worden als: een knoop of harde pijnlijke plek in een spierbuik. Een triggerpoint kan de spier verkorten en daarmee je houding bepalen. Het ontneemt de functie (kracht, lenigheid en coördinatie) van de spier. Kenmerkend voor een triggerpoint is dat het niet alleen pijn kan veroorzaken op de plek zelf, maar ook op andere plekken in het lichaam.

Dit laatste kenmerk ontbreekt bij tenderpoints.

Niet alle wijdverspreide pijn is FMS. Fibromyalgie wordt (te) snel geconstateerd

Er is verwarring en gebrek aan informatie over Chronische Myofasciale Pijn. Fibromyalgie (FMS) en chronische myofasciale pijn hebben beiden pijn als symptoom. Veel artsen bracht dit tot de gedachte dat FMS en myofasciale pijn hetzelfde zijn. Dit heeft er toe geleid dat veel mensen met pijn aan beide zijden van het lichaam of wijdverspreide pijnklachten de diagnose FMS hebben gekregen, terwijl zij in feite het myofasciale pijnsyndroom hebben of andere vormen van pijn in de spieren.

Fibromyalgie is niet progressief. Als FMS erger wordt, is tenminste één instandhoudende factor op hol geslagen. Deze factor is vaak de gelijktijdig aanwezige myofasciale pijn. Triggerpoints zijn onderdeel van myofasciale pijn (Simons, Travell and Simons, 1999), niet van FMS!

Sommige mensen hebben alleen fibromyalgie. Sommigen hebben een paar myofasciale triggerpoints (MTrPs) en kunnen de verkeerde diagnose, namelijk FMS, gekregen hebben. En sommige mensen hebben chronisch myofasciale pijn (CMP) over hun hele lichaam verspreid. Als FMS en chronisch myofasciale pijn samen voorkomen dan kan dat ook dubbel zoveel problemen veroorzaken.

Op dit moment is er geen middel om FMS te genezen, hoewel er vele behandelingen zijn die kunnen helpen. Er zijn wel middelen om andere oorzaken van wijdverspreide pijn te genezen, maar jouw arts moet begrijpen dat niet alle wijdverspreide pijn FMS is.

Artsen moeten leren MTrPs te herkennen

Het is belangrijk om individuele MTrPs en hun specifieke pijnpatronen te kennen. Het is ook van belang om te onderkennen dat complexe overlappende pijnpatronen kunnen bestaan bij chronische pijnpatiënten. MTrPs die door het hele lichaam voorkomen kunnen wijd verspreide pijn veroorzaken, met MTrPs in veel gebieden en in vele lagen van spieren. Als de factoren die de pijn in stand houden worden uitgeschakeld of geminimaliseerd en de MTrPs adequaat worden behandeld, zullen individuele pijnpatronen die bij slechts één spier horen duidelijk worden. En kunnen deze individuele MTrPs worden behandeld.

Ook met zelfbehandeling!